Drodzy czytelnicy! Każdy człowiek ma swoje marzenia i plany. Nie wszystko udaje się tak jak to sobie wymyślił. Mówi się tak ładnie, że zmiany planów nastąpiły z przyczyn obiektywnych. Ja też mogę powołać się na takie przyczyny. Drodzy czytelnicy! Każdy człowiek ma swoje marzenia i plany. Nie wszystko udaje się tak jak to sobie wymyślił. Mówi się tak ładnie, że zmiany planów nastąpiły z przyczyn obiektywnych. Ja też mogę powołać się na takie przyczyny. Założyłem sobie, że napiszę trzy książki o końcówkach i teraz mogę stwierdzić, iż byłem niepoprawnym optymistą. W trakcie segregacji i wyboru materiałów okazało się, że trzy książki to minimum wiedzy o końcówkach głównie teoretycznych, a co z końcówkami praktycznymi? W przedmowie do "Końcówek szachowych - cz. I" zakładałem, że zmieszczę wszystko w trzech tomach (dwa z końcówkami teoretycznymi i jeden z praktycznymi). Teraz jestem bliski bardziej realnego spojrzenia na problem przekazania wiedzy o końcówkach. Przypuszczam, że w trzech częściach zmieszczę podstawową wiedzę o końcówkach przede wszystkich teoretycznych, a na końcówki praktyczne potrzebne będą następne trzy części (tak przypuszczam). Zatem szykuje się praca wielotomowa, która może składać się z 5÷6 części, co dla pewnej grupy szachistów może być wiadomością optymistyczną, a dla innych pesymistyczną - po co komu tyle informacji o końcówkach. Na pewno nie będę konkurował z 5-o tomową końcówkową epopeją Jurija Awerbacha, ani z encyklopedią końcówek, ale chciałbym stworzyć jakieś rozszerzone vademecum gry końcowej, które jest w pewnym sensie kompletne. W takim przypadku trzeba zachować pewne ciągi logiczne. Nie można dobierać przykładów przypadkowo i nie wolno opuszczać pozycji charakterystycznych dla danego typu końcówek. Właśnie na tym polega trudność w pisaniu książek szachowych, w których występuje mnogość tematów - nie można konkretnie ustalić obszaru materiału, który w zadowalający sposób przedstawia dany problem. Książka "Końcówki szachowe - cz. II" omawia końcówki lekkofigurowe - skoczkowe, gońcowe i goniec przeciwko skoczkowi. Jest przeznaczona dla szachistów od kategorii V÷IV, aż do kandydata na mistrza włącznie i zawiera pewne kompendium wiedzy na ten temat. Pokazuje oraz tłumaczy typowe sposoby i metody rozgrywania tego typu końcówek. Jest ułożona tak jak część I - omówiony temat i ćwiczenia do samodzielnego rozwiązania. W części III powinny znaleźć się takie tematy jak: końcówki z przewagą jakości, ciężkofigurowe i hetmańskie. Będę starał się zmieścić te tematy, ponieważ w przeciwnym razie czeka mnie i was także, część IV z końcówkami teoretycznymi. Zobaczymy, jak to się wszystko ułoży. Myślę, że "Końcówki szachowe - cz. II" pomogą wam w zrozumieniu mechanizmów rządzących grą końcową i pozwolą na podwyższenie waszej techniki i poziomu gry.

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2003-2010 Agencja Szachowa "Gambit"