Szkolenie i treningi Szachowe programy komputerowe Książki szachowe w j. polskim
Puchary i medale szachowe Książki szachowe importowane Szachy i zegary turniejowe
Szachy popularne i warcaby Strona główna E-mail

Zamawiam: "Metody treningu szachowego" Dworecki, Jusupow 2006 r. 243 str. Wyd. RM


Sposoby płatności (za 1 sztukę):

Zapłata przy odbiorze przesyłki (poczta - dostawa 1 dzień) - opłata za wysyłkę 17 zł, tylko miejscowości na tej liście, pozostałe miejscowości - dostawa 2 dni
Wcześniejsza wpłata na konto, po otrzymaniu potwierdzenia (poczta - dostawa do 3 dni) - opłata za wysyłkę 10 zł
Wcześniejsza wpłata na konto, po otrzymaniu potwierdzenia (poczta - dostawa 1 dzień) - opłata za wysyłkę 13 zł

Przy zamówieniu większej ilości produktów opłata za wysyłkę będzie korzystniejsza, ponieważ zostanie obliczona według łącznej wagi produktów.

Aby złożyć zamówienie można zadzwonić na nr tel. 514/655-885 podając: imię, nazwisko, adres i telefon kontaktowy oraz zamówienie i wybór sposobu płatności.

Można też wysłać e-maila na adres: szachy@gambit.sosnowiec.pl podając: imię, nazwisko, adres i telefon kontaktowy oraz zamówienie i wybór sposobu płatności.

Jeżeli w ciągu 24 godzin nie otrzymacie Państwo e-maila z potwierdzeniem zamówienia, prosimy o kontakt telefoniczny.


Wiktor Glatman

O SZKOLE PRZYSZŁYCH MISTRZÓW

Chyba nie trzeba wyjaśniać ile korzyści może dać młodemu szachiście twórcze obcowanie z czołowymi arcymistrzami i trenerami, jak potrzebne są mu rady i pomoc. Wiele lat temu były mistrz świata Michaił Botwinnik stanął na czele pierwszej młodzieżowej szkoły szachowej. W wyniku tych działań wielu uczniów tej szkoły zostało wybitnymi szachistami. Później pojawiły się inne analogiczne szkoły, jednak nie wszystkie osiągnęły sukcesy.

W pewnym okresie Artur Jusupow był słuchaczem szkoły Botwinnika, a Mark Dworecki pracował z nim i pomagał Botwinnikowi w treningu Artura. Minęły lata, Jusupow zastał jednym z najsilniejszych arcymistrzów i wielokrotnie uczestniczył w meczach pretendentów do tytułu mistrza świata. Dworecki jest obecnie znakomitym trenerem, który wyszkolił wielu mistrzów świata juniorów i przygotowywał pretendentów do walki o mistrzostwo świata takich jak: A. Jusupowa, S. Dołmatowa, N. Aleksandriję, A. Driejewa.

W końcu 1989 roku została otworzona szachowa szkoła (stacjonarna i zaoczna) Dworeckiego - Jusupowa. Połączenie najwyższej klasy arcymistrza i trenera o ogromnym doświadczeniu spowodowało natychmiastowe ustawienie zajęć na niespotykanym do tej pory poziomie.

Po krótkim okresie uczniowie tej szkoły zaczęli osiągać znaczące rezultaty.

Trzej wychowankowie wywalczyli prawo udziału w mistrzostwach świata dziewcząt i chłopców do lat 14, które odbyły się latem 1990 roku w Stanach Zjednoczonych. Dwunastoletnia Diana Darczija zdobyła tytuł mistrzyni świata, a Nina Gaponienko i Wasia Emelin tytuły wicemistrzowskie.

Aleksiej Aleksandrow - dwukrotny mistrz Białorusi seniorów, zwyciężył w mistrzostwach ZSRR juniorów w 1991 roku. Ełacha Kadymowa wygrała wszechzwiązkowe mistrzostwa dziewcząt, a następnie zwyciężyła w mistrzostwach Europy.

Wadim Zwiagincew w wieku 14 lat wypełnił normę na mistrza, a wcześniej udało się to tylko Aloszy Driejewowi, którym także zajmował się Dworecki.

Teraz pokrótce opowiem, kto wykładał w tej szkole i jak przebiegała nasza praca.

Odbywały się dwie sesje w roku, każda po 10 dni. Zajmowaliśmy się młodymi szachistami o sile gry nie mniejszej, niż kandydat na mistrza. Zapraszaliśmy na sesję 10÷15 uczestników, przy czym Jusupow i Dworecki konsultowali nie tylko słuchaczy, ale także trenerów. Zajęcia prowadzili najwyższej klasy specjaliści: Michaił Szereszewski, Aleksiej Kosikow, Władimir Wulfson i byli oni rzeczywiście wspaniałymi wykładowcami.

Dworecki i Jusupow zaproponowali mnie - szachowemu mistrzowi - objęcie posady dyrektora szkoły i do mnie należały sprawy organizacyjne.

Każdy dzień rozpoczynał się zaprawą, w której uczestniczyli słuchacze naszej szkoły i wykładowcy. Był to wspaniały przykład dla dzieci, o wiele lepszy niż jakiekolwiek pogadanki o korzyści przygotowania kondycji fizycznej. Oprócz tego zajmowaliśmy się sportem w ciągu dnia.

Po śniadaniu uczniowie zbierali się na lekcję ogólną. Nagrywaliśmy lekcje na magnetofon a następnie zapisywaliśmy na komputerze. W drugiej połowie dnia zajęcia miały bardziej indywidualny charakter. Na ogół dzieciarnia była grupowana w niewielkie zespoły, przy czym uwzględniano wiek, praktyczną siłę gry, a czasem wspólność debiutowego repertuaru lub swoistych braków (na przykład, technika gry końcowej lub rozwój kombinacyjnego myślenia).

Ważne znaczenie przywiązywaliśmy do analizy własnych partii. Słuchacze dokładnie je komentowali, a następnie komentarze były sprawdzane przez wykładowców. Te partie, razem z wynikami przeprowadzonych na sesji konkursów rozwiązań specjalnie dobranych ćwiczeń i własnymi spostrzeżeniami wykładowców, pozwalały na postawienie każdemu szachiście "diagnozy" - ujawnienie ich silnych i słabych stron. Opierając się o "diagnozę" proponowano domową pracę - program dalszej pracy nad szachami.

Każdy słuchacz, mimo udziału w lekcjach i seminariach, otrzymywał do samodzielnej nauki solidny "pakiet" uzupełniających materiałów - wcześniej opublikowanych artykułów, które były związane z tematyką sesji.

Oczywiście, przy tak wytężonej pracy konieczny jest odpowiedni odpoczynek. Zapewnialiśmy wykładowcom i słuchaczom komfortowe pokoje w hotelu, oraz smaczne i różnorodne jedzenie. Znaleźliśmy czas na zabawy, oglądanie filmów itp.

W tej książce zebrane są lekcje i najbardziej interesujące uzupełniające materiały pierwszej sesji, na której omówiono najogólniejsze problemy samodzielnej pracy nad szachami. Po przerobieniu tej książki poznacie sposoby naszej pracy i mam nadzieję, że znajdziecie wiele interesujących i korzystnych dla siebie rzeczy.

Opis wydawcy

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2003-2014 Agencja Szachowa "Gambit"